คนตุลาตายแล้ว

หนังสือเล่มนี้ไขข้อข้องใจในเรื่องบทบาทของคนเดือนตุลาในซีกการเมืองเป็นหลัก ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา  โดยมีความเข้มข้นอย่างยิ่งในช่วงปีสุดท้ายของรัฐบาล

ชัดเจนในบทบาทของคนเดือนตุลาที่ต่อสู้กันในช่วงก่อนการโค่นล้มทักษิณ หลังการโค่นล้มทักษิณ  และในปัจจุบัน ซึ่งย่อมเป็นที่แน่นอนว่า ในอนาคตอีกยาวนาน  แต่ที่น่าจับตามองก็คือ ในช่วงเลือกตั้งที่กำลังจะมาถึงนี้  บทบาทของคนเดือนตุลาจะต้องเข้มข้นเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อคิดต่อจากหนังสือเล่มนี้ จะได้ภาพชัดเจนว่า นับแต่นี้ต่อไป  ชะตากรรมของบ้านเมืองอยู่ในมือของคนเดือนตุลา ไม่ว่ากลุ่มอำนาจเก่าหรืออำนาจใหม่ ล้วนแต่ต้องอาศัยมันสมองของคนเดือนตุลาในการวางแผน ทั้งยุทธศาสตร์และยุทธวิธีในการเอาชนะเพื่อให้ได้อำนาจทางการเมือง  รวมถึงการรักษาอำนาจของฝ่ายชนะ และการพยายามแย่งชิงอำนาจของฝ่ายแพ้

ในช่วงเวลานี้ คนเดือนตุลาอยู่ในวัยฉกรรจ์ อายุอย่างน้อยก็ 50 ปี อย่างมากก็ 60 ปี ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาอย่างโชกโชน กระจายอยู่ทุกภาคส่วนของสังคม นับว่าเป็นช่วงวัยที่เปี่ยมไปด้วยประสบการณ์และยังมีพลังที่จะทำสิ่งต่างๆได้อีกมากมาย ดังนั้น บทบาทของคนเดือนตุลาในสังคมจะยิ่งแหลมคมขึ้น ในอีก 5-10 ปีข้างหน้า

ดังนั้น ต่อจากนี้ไป ประเทศไทยจึงอยู่ในกำมือของคนเดือนตุลา  กลุ่มอำนาจทุกกลุ่ม  ไม่ว่าจะเป็น กลุ่มทุนนิยมสามานย์ กลุ่มศักดินาล้าหลัง กลุ่มไม่เอาทักษิณ  กลุ่มไม่เอาเผด็จการ กลุ่มไม่เอาทั้งทักษิณไม่เอาทั้งเผด็จการ ก็ล้วนแต่มีคนเดือนตุลาร่วมอยู่ด้วยทั้งสิ้น

เมื่อเป็นดังนี้  จึงเหลือข้อสงสัยอยู่เพียงอย่างเดียวที่หนังสือเล่มนี้ไม่ได้ให้คำตอบเกี่ยวกับคนเดือนตุลานั่นคือ ชื่อหนังสือ ที่ แคน สาริกา ตั้งชื่อว่า “คนตุลาตายแล้ว” นั้น ตายแบบไหน?  เพราะเท่าที่เห็นและเป็นอยู่ คนเดือนตุลาไม่มีทีท่าว่าจะตาย ซ้ำยังเติบใหญ่ในศูนย์กลางและรอบๆศูนย์กลางอำนาจ ทั้งอำนาจทางเศรษฐกิจ การเมืองและสังคม

หรือว่า ที่ว่าคนเดือนตุลาตายนั้น คือตายไปจากจิตวิญญาณเดือนตุลาคม ที่มีเป้าหมายเพื่อประเทศชาติและประชาชน  เพราะบัดนี้ ถึงเวลาที่จะต้อง “เกิด” เพื่อตนเองบ้างแล้ว ใช่หรือไม่?