ภาษิตของโยคี
Summary rating: 3 stars
4 บทวิจารณ์
จำนวนการเข้าชม:
313
คำ:
900
ตีพิมพ์เมื่อ: สิงหาคม 09, 2550
พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ เป็นบุคคลสำคัญของประเทศไทยผู้หนึ่ง ซึ่งได้กระทำคุณประโยชน์ต่อแผ่นดินไทยด้านการทูตในยุคสมัยหนึ่ง นอกจากนี้ท่านยังได้มีงานศึกษาอีกหลายชิ้น โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับลัทธิและความเชื่อ
ผู้เขียนหยิบยกบางส่วนของงานเขียนเกี่ยวกับเรื่องลัทธิโยคี คราวที่ท่านได้บันทึกบทสนทนากับบุรุษอินเดียผู้มีวิถีปฏิบัติเยี่ยงโยคี และความน่าสนใจของบทสนทนา คือ หลักการและหัวใจของการศึกษา ปฏิบัติ ในลัทธิโยคีมีหลักการของการปฏิบัติตามลัทธิโยคีนั้น หัวใจสำคัญยังอยู่ที่การเรียน กล่าวคือ ต้องทำใจให้แน่วแน่เป็นสมาธิ ผู้เรียนต้องฝึกหัดใจให้เป็นสมาธิก่อนอย่างอื่น เมื่อมีสมาธิดี หัวใจมั่นคงแน่วแน่จริง สติสัมปชัญญะก็ย่อมจะมีอยู่เสมอ ไม่ว่าเรียนชั้นใดๆ สมาธิเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ลัทธิโยคี ยิ่งเรียนสูงขึ้นเพียงใด บุคคลก็ต้องเป็นผู้มักน้อยเข้าเพียงนั้น ผลแห่งการปฏิบัติ จึงปรากฎดังภาษิตโยคีที่หยิบยกมาบางส่วน ดังต่อไปนี้
"บุคคลผู้ใดมีดวงจิตไม่รู้จักหวั่นไหว และไม่รู้จักเสียใจ เป็นคนเที่ยงตรงอยู่เสมอ บุคคลนั้นธรรมชาติได้สร้างมาสำหรับมิให้ตาย"
"สิ่งป้องกันคนประมาทหรือกลัวอะไรต่ออะไรเลยนั้น มีอยู่อย่างเดียว คือ นึกถึงแต่หน้าที่ของตัว อย่านึกถึงอย่างอื่น"
"สิ่งที่ท่านควรมุ่งหมาย คือ ความสำเร็จของการงาน ส่วนผลที่ท่านจะได้รับอย่างนั้นควรปล่อยให้มันมีมาเอง ถ้าในขณะทำงานไม่นึกถึงงาน ไปมัวนึกถึงแต่ผล อย่างเดียวแล้ว งานก็จะไม่สำเร็จ"
"ผู้ใดไม่เดือดร้อนในเวลาตกยาก ไม่เห่อเหิมในเวลาได้ลาภผล ปราศจากความดิ้นรน ความกลัวและความโกรธ ผู้นั้นย่อมได้ชื่อว่าเป็นบัณฑิต"
"โลกจะดำรงอยู่ได้ด้วยการทำงานของมนุษย์ และโลกจะเจริญขึ้นได้ ด้วยการที่มนุษย์ทำงาน เพื่อประโยชน์แก่ผู้อื่น ไม่ใช่แก่ตนฝ่ายเดียว"